Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem. Wyszedl ode mnie o jedenastej, przerazony ta pozna pora. Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Wiedzialem juz, ze matka nie ma racji. Mada powinna wiedziec o wszystkim. Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka.