Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Ty chyba za wczesnie wstales! - martwila sie matka. Ta cholera ma racje... - mruknalem do niego- powinienem byl powiedziec Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. Jednak zrezygnowal! Chociaz prosilam! Chociaz wiedzial, jak mi na tym zalezy!